Verstand van oplossingen is nodig om te weten welke maatregelen de overheid moet subsidiëren en welke niet. Te vaak kiezen we de oplossingen die bij onszelf passen: bij de sector waar we werken, bij de opdracht die we hebben, bij de partners waarmee we een coalitie vormen. Dat zijn dan vaak lokale, professionele, gesubsidieerde oplossingen. Maar in het dagelijks leven lossen mensen zoveel op zonder de overheid. Wat kunnen we daarvan leren?
In de publieke sector denken we vaak, dat het pas goed komt als de oplossing van ‘not for profit professionals’ komt. Maar in de winkel, op het internet of bij de buren is vaak meer te halen, tegen lagere kosten. Je kunt muziek maken zonder muziekschool, uithuilen zonder psycholoog en werk vinden zonder arbeidsbureau. Professionals in de publieke sector kunnen dat soms beter begeleiden, maar zijn altijd een stuk duurder. Ze kunnen zich er beter op toeleggen om specialistisch aanbod te ontwikkelen naast alle kicks voor nicks. Waar de kennis op internet staat, kunnen zij de coaching verzorgen. Waar de winkel de maaltijd levert, kan de professional de magnetron instellen.
Betere oplossingen ontstaan pas, als we de tekortkomingen en bijwerkingen van de oudere oplossingen onder ogen durven te zien. Tegenstrijdige signalen moeten worden onderzocht, tot we snappen waarom iets werkt, of niet. We zullen dan vaak moeten erkennen, dat de oplossingen van anderen veel beter zijn dan onze eigen methoden.