Zicht op urgentie is nodig om te weten wat ertoe doet, en wat niet. De vernieuwing van de verzorgingsstaat begint bij een heroriëntatie op de doelen ervan. Goede doelen zouden geen projectie moeten zijn van degene die ze opstelt. Een ander hoeft niet op ons te lijken. Zijn kansen liggen misschien in een andere wedstrijd dan wij zelf gewonnen hebben. Maar hoe kom je erachter wat er moet?
Verstand van oplossingen is nodig om te weten welke maatregelen de overheid moet subsidiëren en welke niet. Te vaak kiezen we de oplossingen die bij onszelf passen: bij de sector waar we werken, bij de opdracht die we hebben, bij de partners waarmee we een coalitie vormen. Dat zijn dan vaak lokale, professionele, gesubsidieerde oplossingen. Maar in het dagelijks leven lossen mensen zoveel op zonder de overheid. Wat kunnen we daarvan leren? Lees meer »
Gevoel voor de uitvoering is nodig om te weten, hoe professionals meegenomen kunnen worden in de noodzakelijke verandering van de verzorgingsstaat. Vernieuwing kan aansluiten bij de sterke twijfels die zij nu vaak al voelen bij hun werk. Werkers in welzijn, onderwijs en zorg hebben hun vak gekozen om mensen vooruit te helpen. Maar in de praktijk lijkt hun werk op dweilen met de kraan half open. Ze willen niets liever dan die dichtdraaien. Maar hoe?